Varanasi, pagina 1 van 4
Varanasi
Als je met de nachttrein van Agra naar
Varanasi reist, moet je ruim van te voren reserveren. Verder is het aan te bevelen te
checken wat voor trein je nu precies gereserveerd hebt. Ik was ervan overtuigd dat de
trein circa 8 uur nodig zou hebben om de 600 kilometer naar Varanasi te overbruggen, maar
helaas, toen we met grote spoed (en met groot enthousiasme) de trein wilden verlaten toen
hij na ongeveerd 8 uur inderdaad lang stil stond (sommige Indiërs knikken altijd ja als
je wat vraagt...), kwamen we tot de ontdekking dat we nog niet eens halverwege waren! Toen
ik een uur later eindelijk een bordje kon lezen, kwam ik tot de ontdekking dat we in
Faizabur waren, dit ligt midden in Uttar Pradesh en zou meer op onze weg liggen als we al
naar Nepal onderweg waren dan nu, Varanasi ligt een heel stuk zuidelijker. Uiteindelijk
duurde de reis maar liefst 17 uur, dus twee maal langer dan verwacht!
Maar deze reis gaf me de kans mijn eigen ervaring met apen op te bouwen. Tenslotte - het was al
na twaalven terwijl we gedacht hadden de trein om 7 uur 's ochtends te kunnen verlaten -
besloten we dat we toch beter wat te eten konden kopen, al zag alles er nogal verdacht
uit. Dus bestelde Jacques overmoedig een sandwich bij één van de ladingen verkopers die
bij elke stop de trein overspoelden met thee (eindeloos: 'Chai, Chai...'), coca cola,
etenswaren enzovoort. Hij kreeg niet precies sandwiches, maar na 2 uur wachten op het
station gevolgd door 13 uur in deze trein waren we niet zo kieskeurig meer.
We stonden stil op een
station waar heel wat apen leefden, heel leuk om hun capriolen te zien. Tenminste, dat
vond ik leuk totdat één van hen met een zeer stiekeme, snelle beweging mijn sandwich of
wat het dan was inpikte - hij was duidelijk in het geheel niet kieskeurig. Het ene moment
zat ik hem nog van een naar mijn idee zeer veilige afstand te bewonderen en het volgende
had hij zijn arm door de spijlen gestoken en vloog er vandoor met mijn eten! Ik was toch
wel geschrokken, maar de rest van de trein vond het zeer amusant, inclusief Jacques moet
ik helaas zeggen...
Behalve apen liepen er ook koeien op de rails, en heus niet alleen in de kleinere
stations! Natuurlijk was al deze afleiding ons zeer welkom, het uitzicht uit de trein was
weinig afwisselend, steeds hetzelfde vlakke landschap, het leek wel wat op Holland! Maar,
in maximaal vier uur reizen ben je sowieso uit Holland, en dit is bepaald niet het geval
in India, dat net zo groot is als Europa (even in twee weekjes India doen...).
Na 17 uur rondhangen op harde, enorm stoffige
banken kwamen we in Varanasi aan. We zagen helemaal grijs van het vuil en keken vol
verbazing naar de meer ervaren reizigers (allen Indiaas), die met allerlei
voorzorgsmaatregelen er in slaagden om vrijwel schoon uit de trein te komen! Het duurde
wat langer dan normaal om een hotel te vinden, Varanasi was erg vol. Uiteindelijk vonden
we een goed hotel met tuin, een beetje buiten het centrum. Onze autoriksja bestuurder had
natuurlijk weer zijn eigen ideeën, maar inmiddels wisten we deze situatie goed aan te
pakken. Een kwestie van voorbereiden: uit de LP van te voren drie hotels uitkiezen,
telefoonnummers en adressen opschrijven, als het eerste hotel vol is en de andere hotels
een eind verderop liggen even bellen en vooral niet luisteren naar alles wat je chauffeur
behulpzaam vertelt. Helaas, maar dit werkt prima.
Na de enorme treinreis hadden we weinig energie
om nog eens in het centrum een restaurant te zoeken, dus gingen we in ons hotel eten. Het
restaurant was gehuisvest in een niet erg indrukwekkend gebouwtje dat loodrecht stond op
het hoofdgebouw. De ruime tuin lag hiertussen. We bestelden bier, maar het duurde een half
uur tot we het kregen. Navragen leerde ons dat het bier even ergens buiten het hotel
gehaald moest worden. De ober die dit moest doen had weinig geluk, het begon namelijk
keihard te regenen. Alle lichten in het hotel gingen uit, maar dit is zo standaard hier
dat de betere hotels een eigen noodgenerator hebben. Zodoende hadden we nog een klein
beetje licht. Na enige tijd ging het licht weer aan, maar het tegelijk aanslaan van alle
airco's was duidelijk teveel voor het net. Dus ging al het licht weer uit. Dit
herhaalde zich meerdere malen, zodat we vanuit het restaurant het hele hotel aan en uit
zagen flitsen. Het leek wel een spookhotel uit een slechte horror film! Gedurende ons
diner konden we blijven genieten van dit fenomeen, heel onderhoudend. In Agra hadden we al
diverse problemen gehad met stroomstoringen, maar vanaf Varanasi werd het erger en erger.
Tenslotte kregen we ons bier, mazzel
hoor, in deze heilige stad. De ober die het bier gehaald had manifesteerde zichzelf keer
en keer waar we ook zaten voor onze neus in de volgende dagen, hoopvol vragend of hij nog
een biertje kon serveren? Je kan alleen in hotels bier vinden, wijn is al helemaal
onmogelijk. Een vergunning om alcohol te schenken was zeer prijzig en alleen al
toestemming krijgen om zo'n vergunning te kopen was een dure grap, aangezien je allerlei
mensen wat geld moest toeschuiven. India heeft helaas een nogal corrupt systeem. Mensen
klagen er veel over, maar zijn kennelijk niet bij machte er iets aan te veranderen.